Skip to main content

Kiedy niepłacenie alimentów staje się przestępstwem?

W pierwszej kolejności należy zastanowić się, czy świadczenie alimentacyjne jest wymagalne, a zatem czy zobowiązany został zobligowany do uiszczania konkretnej kwoty alimentacyjnej oraz czy kwota ta została określona poprzez orzeczenie sądowe, umowę, ugodę zawartą przed sądem, innym organem lub stronami. Jeżeli mamy już pewność, że renta alimentacyjna się nam prawnie należy, wówczas, gdy zobowiązany zalega z płatnościami, a opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące lub zaległość stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, mamy do czynienia z popełnieniem przestępstwa i możemy podjąć działania zmierzające do wyegzekwowania należnej kwoty. Jak to rozumieć? Jeżeli sprawca wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego w zakresie połowy kwoty do której został zobowiązany, to wówczas z popełnieniem przestępstwa będziemy mieli do czynienia, po upływie sześciu miesięcy, a nie wcześniej wspomnianych trzech.

Brak środków na spłatę – czy zawsze należy się kara?

Zdarza się, że zobowiązany nie uiszcza kwot świadczenia alimentacyjnego z przyczyn niezależnych. Z przestępstwem nie alimentacji mamy zatem do czynienia wówczas, gdy osoba zobowiązana ma realną możliwość wywiązywania się ze wskazanego obowiązku, jednakże nie czyni tego, pomimo wskazanej możliwości. Okolicznością usprawiedliwiającą zachowanie sprawcy będzie zatem pobyt w szpitalu, choroba, ale również odbywanie kary pozbawienia wolności jeżeli sprawca nie posiada źródeł finansowych, które umożliwiałyby mu wywiązywanie się z nałożonego obowiązku pomimo wskazanych przeszkód. Kary uniknie także sprawca, który nie później niż przed upływem 30 dni od pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiści w całości zaległe alimenty.

Co istotne, na najbardziej surowe kary narażona jest osoba, która poprzez niespełnianie obowiązku alimentacyjnego przyczyniła się do niemożności zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych przez poszkodowanego.

Jak dochodzić swojej należności?

ciganie przestępstwa nie alimentacji następuje na wniosek osoby pokrzywdzonej, organu podejmującego działania wobec dłużnika lub organu pomocy społecznej. W przypadku, gdy alimenty zostały orzeczone prawomocnym wyrokiem sądu wyrok taki jest wówczas tytułem egzekucyjnym, któremu sąd może nadać klauzulę wykonalności (skierować sprawę do egzekucji). W takiej sytuacji istnieje podstawa do wszczęcia postępowania egzekucyjnego we wskazanej sprawie. Wystarczy wówczas udać się do komornika, który podejmie próbę wyegzekwowania należności od dłużnika. Jeżeli z pewnych przyczyn egzekucja okazuje się bezskuteczna, wówczas pokrzywdzony może zgłosić się o pomoc do GOPSu, MOPSu lub MOPRu, a zasądzone alimenty otrzyma wówczas z Funduszu Alimentacyjnego.

Podsumowanie

Podsumowując, nie zawsze osoba, która zalega z płatnościami alimentów będzie podlegała sankcją określonym w art. 209 kodeksu karnego. Czasami dochodzi do sytuacji, gdy zobowiązany z pewnych przyczyn nie ma możliwości uiszczania wskazanych kwot – wówczas może on uchylić się od płacenia kary za niewywiązywanie się z nałożonego na niego obowiązku. W takiej sytuacji wszystko zależy od tego, czy zobowiązany nie dopełnia obowiązku pomimo realnej możliwości wywiązywania się z niego. Warto również pamiętać, że nawet jeżeli postępowanie egzekucyjne zmierzające do wyegzekwowania zaległych płatności okaże się bezskuteczne, pokrzywdzony może ubiegać się o należne mu środki również u organów pomocy społecznej.

Więcej informacji na mojej stronie.